Karabağ

From Artvin Ansiklopedisi

Artvin halk oyunlarından, bir, iki ya da üç kişiyle, bağımsız olarak oynanan bir halk oyunu.

Her yaştaki kadın ve erkeklerce oynansa da daha çok gençlerin oynayabileceği, fiziki güç gerektiren bir oyundur (Tokdemir, 1993).

Birbirlerine âşık olan genç sevgililerin düğünlerinin kışın kar yağdığında yapılmasına karar verilir. Yazın yaylaya çıkılmıştır. Ailelerin çadırları karşılıklıdır. Ağustos ayında soğuklar birden bastırır ve ilk kar düşer. Kar yağdığını gören genç sevgililer, sevinçle çadırlarından dışarı fırlayarak “Kara bak, kara bak!” diye bağırıp kar üstünde oynamaya başlarlar. İnanışa göre oyun, buradan doğmuştur. Bir rivayete göre ise, merkez ilçeye bağlı Beşağıl, Kuvarshan ve Sinkot köylerinin ortasına düşen mevkide yaşayan Karabek isimli bir kişi tarafından oynandığı ve bölge halkının benimsemesiyle bugüne kadar Karabağ adıyla gelmiştir (Varan, 1988).

Bibl: Varan, İ.; Artvin Yöresi Folkloru Arşiv Derlemesi I, Artvin Yöresi Halk Oyunları, Artvin, Özel sayı no 9: 7 Mart 1988 • Tokdemir, H.; Artvin Yöresi Folkloru, Ankara, 1993

Karabağ’ın öyküsü

Köyünde âşık olduğu kız ile düğünlerinin yapılması, köyün karşısındaki dağa kar yağması koşuluna bağlanan, kararı firara dönmüş, düğün gününün özlemiyle günleri sayan, her sabah kalktığında ilk işi dağa bakmak olan genç, bir sabah dağa kar yağdığını görünce sevincinden: “Kara bak! Kara bak!” diye hem söyleyip hem oynamağa başlamış. Ondan sonra oğlanın bu hareketleri oyun haline gelmiş, adı da Karabak kalmış. Evet, yakıştırılan fıkra böyle. Bunun hakkındaki kararı okuyucuya bırakıyorum. Ancak, açıklanan fıkranın etkisinde kalan bazı araştırmacılar da oyunun adını “Karabak” olarak almışlar, öyle yazmışlardır. Halbuki gerek yöremizde ve gerekse bu oyunun bilinip oynandığı Kars ve Erzurum gibi geniş çevrede bile hiç kimse “Karabak” demez. Bu oyun Karabağ olarak bilinir ve söylenir. Hayrettin Tokdemir; Artvin Yöresi Folkloru, s. 211